Marc Cain maakt gebruik van cookies om uw online inkopen en uw persoonlijke shopbeleving zo aangenaam mogelijk te maken. Door het gebruik van onze analyse-cookies kunnen wij de kwaliteit van onze homepage doorlopend verbeteren - in uw voordeel! Hier vindt u meer informatie over onze cookies.

Ulla Holthoff is de eerste vrouwelijke voetbalcommentator bij de Duitse televisie.

#MysteriousWomen #MyCuriosity

Ulla Holthoff is in 1958 geboren in Welver, in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Als dochter van een spoorwegarbeider is ze van eenvoudige komaf. Vanuit de optiek van haar ouders lag haar toekomstige rol al vroeg vast: huisvrouw en moeder. Maar Ulla Holthoff was een nieuwsgierig kind dat graag antwoorden op vele vragen wilde. Door haar nieuwsgierigheid kwam ze uiteindelijk in de journalistiek terecht. Dankzij tweedekansonderwijs deed ze haar eindexamen en via een baan op de sportredactie van de ?Westdeutsche Allgemeine Zeitung? kon ze aan de slag in het beroep van haar keuze.
Als journalist mocht ze vragen stellen en kreeg ze alle antwoorden die haar in haar jeugd werden onthouden. Ze is de eerste vrouw die op de Duitse televisie een voetbalwedstrijd van commentaar voorzag. Daarmee zorgt ze voor een vrouwelijke touch in een branche die door mannen wordt gedomineerd. Ulla Holthoff is een sterke, ervaren vrouw die ervoor heeft gezorgd dat ze door werken, door haar prestaties en haar succes met respect wordt bejegend.
Als je nu terugdenkt aan je jeugd, wat was je grootste droom toen je tien of elf jaar was; wat wilde je persé in je leven bereiken?
Wat ik altijd al wilde was onafhankelijk zijn. Ik wilde weg uit de geestelijke starheid waarin ik opgroeide als kind op het platteland, toen nog met een kijk op de wereld uit de 19e en 20e eeuw. Dat was me allemaal te benauwd en mijn droom was, zonder een concreet doel, onafhankelijkheid. Weg van hier en voor mezelf kunnen zorgen.

Hoe was je weg totdat je uiteindelijk werkelijk journalist werd?
Ik wilde alles weten. Maar ik werd altijd kort gehouden met mijn nieuwsgierigheid. Ik was een heel nieuwsgierig kind. Ik kreeg echter altijd als antwoord: Dat gaat je niks aan, hou je erbuiten, dat is niet jouw zaak. Dat heeft mijn nieuwsgierigheid juist nog meer versterkt en ik wist dat als ik journalist ben, kann ik alles vragen en ook meestal goede antwoorden krijgen, en ik hoor alles wat ik wil weten uit eerste hand en niet door de filter van een tweede of derde. Dat was mijn motivatie om journalist te worden.

Je hebt nooit dat gedaan, wat anderen van je verwachtten, maar bent altijd dicht bij jezelf gebleven. Wat voor effect had dat op je omgeving?
Ik denk dat het altijd veel effect had op anderen, hoe onconventioneel ik was. Maar omdat ik sowieso geen idee had wat conventies zijn, had ik er ook geen benul van hoe misplaatst mijn optreden misschien soms wel was. Op anderen maakte dat zeker een sterke indruk.

Hoe was het om echt de eerste vrouw te zijn die een voetbalwedstrijd presenteert?
Gedeeltelijk heb ik meer gezien in het voetbalspel als mijn collega’s wat natuurlijk al snel voor erkenning zorgde. Marr scepsis was er ook altijd. Gek genoeg werd de afwijzing groter naarmate ik beter wird. Omdat ik toen een serieus te nehmen concurrente wird van collega’s en jobs wegnam, die ze voor zichzelf hadden gedachtch ganz schnell viel Anerkennung brachte. Skepsis war auch immer da. Aber erstaunlicherweise wurde die Ablehnung größer je besser ich wurde. Weil ich dann zur ernstzunehmenden Konkurrenz von Kollegen wurde und ihnen Jobs wegnahm, die sie eigentlich für sich reklamieren wollten.

Hoe zou je jezelf als journalist beschrijven, wat voor soort journalist was je?
Het ging mij er nooit om clichés te bevestigen maar om situaties te ontwarren en achtergronden zichtbaar te maken. Ik ben als journalist nooit iemand van headlines geweest maar van achtergrondinformatie. Wat mij altijd bijzonder maakte tot nu toe is denk ik mijn grote fairness. Ik vond het nooit belangrijk een snelle kop te maken die over lijken ging of mensen bloot te stellen, maar echt de mens achter het verhaal te tonen.